Informacje
Obrona przeciwlotnicza wojsk jest zagadnieniem stosunkowe łatwym do rozwiązania wobec;
a) posiadania przez wojska sprzętu organicznego obrony przeciwlotniczej czynnej, jako też sprzętu przydzielonego przez wyższe dowództwa,
b) stosowania na wielką skalę obrony przeciwlotniczej biernej w postaci ukrycia ruchów i postojów wojsk przez maskowanie,
c) posiadania własnego lotnictwa organicznego, jak również lotnictwa przydzielanego z wyższego szczebla, przez co można w rejonach, ważnych operacyjnie, zapewnić panowanie w powietrzu względnie związać lotnictwo nieprzyjaciela przez walkę, uniemożliwiają; mu dzięki temu wykonanie zadania.
Znacznie trudniejsze jest zapewnienie obrony przeciwlotnicze! tyłów w walce współczesnej, a to wskutek:
a) potęgi działania lotnictwa nieprzyjaciela
b) jego masowego użycia,
c) dalekiego promienia działania tegoż.
Problem ten staje się na wyższych szczeblach dowodzenia zagadnieniem tak poważnym, że przeoczyć go dziś nie można w żadnym przedsięwzięciu pod groźbą dużych strat, a nawet niepowodzenia planowanych operacji. Obrona przeciwlotnicza tyłów posiadała i posiada zawsze swój ciężar gatunkowy od czasu masowego występowania lotnictwa na polu walki we wszystkich fazach działań wojennych, od przygotowania i przeprowadzenia koncentracji aż do wykonania planowanego działania łącznie z jego wykorzystaniem.
Nieuwzględnienie obrony przeciwlotniczej tyłów w dostatecznej mierze może uniemożliwić wogóle, lub co najmniej w znacznym stopniu utrudnić;
a) dowóz amunicji oraz sprzętu,
b) dowóz materiałów pędnych,
c) zaopatrzenie w żywność,
d) podsunięcie i przerzucenie odwodów operacyjnych z głębi ugrupowania, przeznaczonych do wykorzystania sukcesu na kierunkach zarysowującego się powodzenia.
Zagadnienie powyższe, nie poruszane przed wojną w prasie wojskowej wogóle, posiadało i posiada dziś swą wagę gatunkową i swój walor. Gdyby było ono dostatecznie przedyskutowane, a następnie przyswojone przez odpowiednie komórki organizacyjne umożliwiłoby to wielu dowódcom uniknięcie zasadniczych błędów, decydujących nie raz o niepowodzeniach w bitwach, a nawet w całych kampaniach, I obecnie nie jest ono publicznie poruszane wobec nastawienia większości dowódców na samą walkę, sposoby jej prowadzenia a także związane z tym zagadnienia.
Ciekawe artykuły
Przy analizie operacji zaczepnych Armii Sowieckiej rzuca się w oczy prze de wszystkim ich oryginalność, zupełne wyzbycie się szablonu w pomysłach i zamiarach, jako też konsekwentne zastosowanie i urzeczywistnienie manewru.
Armia rosyjska gromi i niszczy wojska dowodzone przez generałów, którzy od dziesiątków lat kształcili się w sztuce stosowania manewru okrążającego. Schliffen zahipnotyzował Niemców obrazem operacji z dwustronnym ogarnięciem i następnym okrążeniem nieprzyjaciela. Następcy Schliffena przetworzyli jego doktrynę w szablon. który stał się organiczną wadą niemieckiej sztuki operacyjnej.
Armii Sowieckiej obcy jest wszelki szablon, szła ona inną drogą w wykonywaniu i stosowaniu sztuki wojennej, W ciągu całej wojny wojska sowieckie stosowały te metody prowadzenia operacji, które w największym stopniu odpowiadały danej, konkretnej sytuacji.
W czym przejawiała się osobliwość sytuacji w listopadzie 1942 roku? W owym okresie, między Donem a Wołgą skupiły się główne siły niemieckie [6 i 4 armie pancerne), na próżno usiłując okrążyć Stalingrad. Już przed rozpoczęciem ofensywy sowieckiej nieprzyjaciel poniósł kolosalne straty i nie rozporządzał silnymi rezerwami operacyjnymi....... Czytaj więcej >>
Reklama
pozycjonowanie poznań, poznań apartamenty, najlepszy hosting cambridge academy opinie, Tani kurs angielskiego w Warszawie, cambridge academy groupon, cambridge academy groupon